Ook Crossroads is niet mis!

Een flinke tijd geleden schreef mijn katholieke vriend Rob (@instantypo voor Twitterintimi) een bijna poëtische blogpost over de mis. (http://www.familyland.be/home/communie-in-c-majeur.html.)

Iets minder lang geleden twitterde hij: “Ik zou wel eens een blogpost van @stoepie willen lezen over zijn spirituele beleving van een zondagsviering bij een nieuwe kerk als Xrds …” Ik beloofde dat te doen. Nu kom ik door middel van deze blogpost mijn belofte inlossen. Ik beschrijf een gewone zondagmorgen dienst in Crossroads.

Over een rustige A9 dalen we op zondagmorgen af naar Amstelveen, op weg naar een kerkdienst van “onze” evangelische gemeente, Crossroads, een jonge, kleurrijke, internationale kerk.
Net als vele andere evangelische gemeentes houden we onze zondagsdiensten in een middelbare school. Bij binnenkomst in de school staan de ketels met koffie en thee al klaar. Ik schenk het heerlijke bruine goud in mijn warmhoudmok. We worden gestimuleerd onze eigen beker of mok mee te nemen om op die manier aan het milieu te denken. Ik vind het een goed idee, met als bijkomend voordeel dat mijn koffie nog wat langer warm blijft ook! Een win-win situatie. Met de mok in mijn hand loop ik richting de aula waar ik welkom geheten wordt door een ander gemeentelid. Ik krijg een papiertje met daarop de mededelingen van deze week en loop door.

De aula voelt aan als een uitvergrote huiskamer, met stoelen in een vierkant rondom een klein podium dat lager staat dan de meeste stoelen. Hierdoor heb ik niet het idee in een enorme zaal te zitten. Als de band speelt, staan de muzikanten naar elkaar toegekeerd, waardoor niet het idee ontstaat van een voorstelling, zoals in zoveel andere gemeentes waar de muzikanten op het podium staan en iedereen ernaar kijkt. Hier ontstaat het gevoel van mensen die ons meenemen, en voor ons uitgaan, zoals David voor de ark en de rest van het volk uitliep bij het binnenhalen van de ark.

Deze zomer is het thema van de samenkomsten “Mythbusters”, naar het populaire Discovery tv-programma. Kort voor we beginnen wordt een fragment van het programma getoond.
Aan het begin van de samenkomst komt 1 van de voorgangers op het podium en kondigt de ambassadeur van Rwanda aan. Zij vertelt kort over haar land, waar zo’n gruwelijke burgeroorlog heeft geheerst. Maar God heeft geweldig ingegrepen in Rwanda. De rust is weergekeerd, de Hutu’s en de Tutsi’s leven weer in vrede naast elkaar. Na de burgeroorlog liepen de kerken weer vol en de economie groeit enorm. Volgens de ambassadeur is dit allemaal Gods werk en we worden uitgenodigd na de dienst naar een andere ruimte te komen, waar zij verder zal vertellen over Rwanda.
Dan worden zendelingen uit Spanje, die te gast zijn voorgesteld. Zij hebben een stand in de hal en willen ook graag vertellen over wat zij meemaken in Spanje.

De band begint te spelen. We zingen:

“In the name of the Father
In the name of the Son
In the name of the Spirit
Lord we’ve come

We’re gathered together
To lift up Your name
To call on our savior
To fall on Your grace”.

We richten onze aandacht op God. Een ander lied wordt ingezet “Holy is the Lord God almighty”. We zingen over de grootheid van onze God.

Dan worden de kinderen naar voren geroepen. Normaal gesproken is er een “Family moment” waarin op een creatieve manier aan de kinderen wordt uitgelegd wat het thema is van de kerkdienst, maar vanwege de vakantie periode wordt alleen een gebed uitgesproken. Daarna gaan de kinderen naar hun eigen groepen.

Terwijl de kinderen weggaan, zingen we het lied “My hope is in you Lord, all the day long”.
Als de klanken uitsterven, doven de lampen in de zaal en worden de spots gericht op een zitje. Er zitten 2 mensen. Eén blijkt een gast te zijn die bijna nooit in de kerk komt, de ander een gemeentelid.  De gast komt nooit in de kerk, omdat in de naam van God veel misbruik wordt gemaakt van dieren. De kerk vindt hij hypocriet, want er wordt verkondigd dat God liefde is, maar tegelijk staan in de Bijbel veel regels voor en verhalen over het offeren van dieren. Zijn gesprekspartner wijst hem er vriendelijk op dat hij zelf leren schoenen draagt…..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De spreker komt op het podium. Het onderwerp van vandaag is “The church is full of hypocrites”.  Hij laat zien dat Jezus zich in Zijn dagen hier al tegen keerde. Het is dus zeker niet de bedoeling, maar helaas gebeurt het wel dat we in kerken ook hypocrisie zien. Maar de kerk laat ook zien dat ze een plek is die ondersteunt, herstelt en uitnodigt. En als het gebeurt dat wij als christenen in strijd met onze overtuigingen handelen of op een andere manier hypocriet zijn, dan mogen we altijd bij God komen, ons bekeren en opnieuw beginnen.

De band speelt een lied, terwijl de gemeente de tijd krijgt te reflecteren over de preek aan de hand van een aantal bijbelteksten.

Met elkaar danken we God in het volgende lied voor Zijn liefde en genade en dat er niemand is zoals Hij.

Na dit lied volgt een kort gebed en een collecte terwijl een instrumentaal lied opstaat en sheets met mededelingen en activiteiten langskomen.

We herhalen het  lied “My hope is in you Lord, all the day long” en vervolgen met het lied “Lord, reign in me”, een gebed dat wij ook de komende week in alles God mogen dienen.

Met een afsluitend gebed wordt de dienst beëindigd. We mogen weer ergens over nadenken en dankbaar de week in gaan.