Mensen laten leven

Deze titel heeft wat je noemt, een dubbele lading. In de Tien Geboden geeft God aan het volk Israël het duidelijke gebod: pleeg geen moord (Ex. 20:13). God roept ons op om mensen te laten leven. Zelfs al geloof je niet in de God van de Bijbel of een andere God, dan nog is het een algemeen aanvaard principe, dat je mensen hun leven niet ontneemt.
De andere lading die de titel wat mij betreft heeft, verwijst naar de vreselijke gebeurtenissen in Noorwegen gisteren. Op het moment dat ik dit schrijf, zijn er al 91 mensen overleden. Het woord massamoord komt in me op. Bij deze verschrikkelijke actie hebben mensen het leven gelaten en dat is, in elk geval voor mijzelf, altijd schokkend om te lezen/zien/horen.

Op zich heb ik niets met Noorwegen. Ik ben er nooit geweest, ken wel 1 Noor, maar die heb ik al jaren niet gezien, al heb heel af en toe contact op Facebook met zijn Nederlandse vrouw. Maar zoals ik hierboven al schreef, schokt het verlies van zoveel mensenlevens me altijd heel diep, en vele anderen met mij, heb ik de afgelopen 24 uur gezien, in de traditionele en nieuwe media.

Verdriet, boosheid, woede zelfs, angst, medeleven, allemaal emoties die voorbijkomen bij het zien van de beelden en lezen van berichten, onder andere op Twitter. Wie doet zoiets? Hoe kom je tot zo’n daad? Wat zit erachter? Allemaal vragen die bij iedereen, en dus ook bij mij, omhoogkomen, gezien de vele speculaties die er al zijn geweest. Als mensen willen we graag antwoorden, want dan hebben we alles weer onder controle. We willen alles graag in hokjes stoppen, kunnen benoemen, ook als christenen. Ik stel voor dat we eerst de tijd nemen om onze emoties onder ogen te komen, naast de mensen te staan die iemand hebben verloren en voor hen te bidden als we gelovig zijn.

Als de tijd rijp is, kunnen we gaan analyseren en de gebeurtenissen in hokjes stoppen, voorzover we daar behoefte aan hebben.

Ik denk aan de mensen die hun leven hebben verloren, aan de mensen die een geliefde of bekende hebben verloren, aan de gewonden, en aan het hele Noorse volk die in een diep verdriet gedompeld zijn. Gek genoeg denk ik ook aan de dader(s?) die zoveel bloed aan zijn handen heeft, dat hij zal inzien wat hij aangericht heeft, en dat hij diep en oprecht berouw zal hebben. Ook hoop ik dat er recht gedaan zal worden. Ik wens iedereen die op wat voor manier dan ook betrokken is bij dit drama veel sterkte in deze zware tijd.

Gråt bittert og klag høylytt,
hold sorg slik han har fortjent det,
en dag eller to for å unngå folkesnakk.
Trøst deg så etter sorgen. (Sirach 38:17)

Na inspiratie door @MariamneBaruch toch nog een Noorse Bijbelvertaling gevonden. Hier de Nederlandse vertaling:

Stort bittere tranen, weeklaag hevig,
rouw zoals past bij zijn waardigheid.
Rouw één dag, rouw er twee, om opspraak te voorkomen,
en vind dan troost voor je verdriet.