Saved by the Bell (7) – Rocking Robin

Het is weer tijd om de serie over Love Wins op te pakken. Vandaag een nieuwe post, over hoofdstuk 6: “There are rocks everywhere”.

Tijdens het lezen van het boek en het schrijven van de blogposts valt me op dat ik steeds nadenk over of ik het eens ben met wat Rob Bell zegt. Past dit wel binnen mijn religieuze belevingswereld, bij hoe ik geloof dat de wereld in elkaar zit? Op zich is daar niets mis mee, behalve als ik veroordelende gevoelens krijg en mijzelf vragen stel over de christelijkheid van de schrijver. Ik wil proberen in de resterende posts over Love Wins, naast het geven van een beschrijving, aan te geven wat me raakt in het boek, en waarom, zonder daar per sé gelijk  een waarde oordeel aan te geven. Geen idee of het me lukt, maar ach, als je het niet probeert……

Om gelijk maar met de deur in huis te vallen: ik werd positief geraakt door dit hoofdstuk. Rob Bell schrijft hele mooie dingen. Laat me uitleggen wat ik mooi vind. De titel van het hoofdstuk verwijst naar het verhaal over Mozes in Exodus 17. Het volk Israel heeft dorst en klaagt bij Mozes. God zegt tegen Mozes dat hij met een stok op een rots moet slaan en belooft dat er dan water uit zal komen. En zo gebeurt. Dan citeert Bell Paulus in 1 Korinthe 10: ” En ze aten allemaal hetzelfde geestelijke voedsel 4 en dronken allemaal dezelfde geestelijke drank. Ze dronken uit de geestelijke rots die hen volgde – en die rots was Christus. ” (NBV). Volgens Bell is er een energie in de wereld, die door de hele schepping heen klopt (als een hart dat klopt), de schepping onderhoudt, en ervoor zorgt dat het intact blijft. Veel tradities noemen het een onpersoonlijke kracht, maar Bell laat zien dat het in de Bijbel juist een persoon is: het Woord van God werd een mens van vlees en bloed (Zie ook Joh. 1:14: Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. (NBV)).

Dit is een mysterie. De vraag is: geloven we alleen wat we kunnen zien en begrijpen of geloven we dat er “meer” is?

Het punt dat Bell wil maken in dit hoofdstuk is dat alles draait om Jezus en dat wij als christenen Jezus teveel in een hokje hebben gestopt. Jezus openbaart zich op allerlei manieren en er is niet 1 “Stappenplan” dat kan maken dat iemand bij Jezus kan gaan horen. Dit deed me denken aan verhalen die ik wel eens gelezen heb over moslims die in een droom Jezus zagen, zonder dat iemand hen verteld had over Hem. Wij zijn inderdaad teveel geneigd Hem in een hokje te stoppen. We willen structuur, zwart-wit denken en een stappenplan, zodat we zeker weten of iemand “behouden” is. De vraag is of dat altijd wel zo zwart-wit te stellen is. Ik denk dat we nog verbaasd zullen staan wat voor mensen we tegen zullen komen in de hemel.

Centraal punt in dit hoofdstuk is pag. 155, 2e alinea. Bell praat over wat de betekenis is van de woorden van Jezus dat Hij de weg, de waarheid en het leven is en dat niemand tot de Vader komt dan door Hem. Deze woorden zijn op verschillende manieren te benaderen, van heel exclusief (iedereen die niet op de gedefinieerde manier gelooft, hoort er niet bij), tot heel inclusief (als je hart maar goed is). Ik citeer: “And then there is an exclusivity on the other side of inclusivity. This kind insists that Jesus is the way, but holds tightly to the assumption that the all-embracing, saving love of this particular Jesus the Christ will of course include all sorts of unexpected people from across the cultural spectrum.” Hier geeft hij dus aan dat hij gelooft dat de liefde van Jezus zo groot is dat er meer mensen “bij horen” dan wij voor mogelijk kunnen houden. Let op dat Bell hier niet zegt dat iedereen uiteindelijk bij God komt!

Belangrijk is ook pag. 158: “People come to Jesus in all sorts of ways. Sometimes people bump into Jesus, they trip on the mystery, they stumble past the word, they drink from the rock, without knowing what or who it was. This happened in the Exodus, and it happens today. The last thing we should do is discourage or disregard an honest, authentic encounter with the living Christ. He is the rock, and there is water for the thirsty there, werever there is”.

Er zijn dus vele manieren waarop mensen bij Jezus komen. Niet, zoals sommige groepen doen, maar 1. Bell wil voorkomen dat groepen mensen Jezus claimen voor zichzelf. Niemand heeft het alleen recht op Hem. Het is niet een vereiste in een kerkdienst je hand op te steken en na een uitnodiging naar voren te komen, zodat er met je gebeden kan worden. Wat een heerlijke vrijheid, “There are rocks everywhere!” God wil graag dat alle mensen bij Hem komen, en Jezus is daarin het centrale punt, de Weg, de Waarheid en het Leven.

Ik heb genoten van dit hoofdstuk!

De foto heb ik zelf genomen bij Tauranga in Nieuw-Zeeland. Copyright voorbehouden.

Advertenties

Een Reactie op “Saved by the Bell (7) – Rocking Robin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s