Saved by the Bell (5) – God can’t always get what He wants

Na een paar weken van super mooi weer, en veel drukte, eindelijk weer een vervolg aan de blogserie over “Love Wins” van Rob Bell. Deze keer Hoofdstuk 4, “Does God get what God wants”. Dit hoofdstuk is 1 van de interessantste (in elk geval tot nu toe) voor de mensen die graag willen weten of Rob Bell een universalist is.

Het hoofdstuk start met beschrijvingen van geloofsbelijdenissen die kerken op hun websites zetten. Denk aan beschrijvingen als: “The unsaved will be separated from God in hell” en “the unsaved dead will be comitted to an eternal conscious punishment”. Tegelijkertijd geven de belijdenissen beschrijvingen over hoe goed God wel is: “almachtig”, “liefdevol”, “vol van genade”, enzovoorts. Dus: ook al is God liefdevol en vol genade, toch gaan miljarden mensen de eeuwigheid gescheiden van God doorbrengen. En dat terwijl in 1 Timotheus 2 staat: “God wants all people to be saved and to come to a knowledge of the truth”. De vraag die centraal staat in het hoofdstuk is: krijgt God wel wat Hij wil? Worden alle mensen gered, of zal God, de geweldige, machtige, wonderbaarlijke, uiteindelijk falen?

Bell beschrijft hoe God en de mensen verbonden zijn. Daarom wil God graag dat alle mensen behouden worden. Hij beschrijft een stel Bijbelteksten die dat laten zien, zoals 1 Timotheus 2 en andere Bijbelteksten die beschrijven dat elke knie zich zal buigen voor God, dat God goed is voor iedereen en bewogen is met alles wat Hij gemaakt heeft en dat Gods boosheid een moment duurt, maar Zijn gunst een levenlang. Zijn conclusie: God is niet hulpeloos, krachteloos en onmachtig. God heeft een wens en doel dat Hij altijd na blijft streven. In de verhalen van Jezus wordt ook altijd verteld hoe de beschreven personen blijven zoeken tot ze gevonden hebben.

Dan komt Bell met de opties die er zijn ten opzichte van de vraag of iedereen “gered” wordt. In de 1e plaats is er de theorie die zegt dat de mens een vrije wil heeft om te kiezen, voor of tegen. Als God over die grens gaat, doet Hij de fundamentele essentie van liefde geweld aan. De consequentie is dan dat, als iemand tegen God kiest, het van kwaad tot erger kan worden. Hoe zou dan iemand na honderden of duizenden jaren (dus inclusief het hiernamaals) het ene pad bewandeld te hebben, ineens wel voor God kiezen? En daarvan is dan weer de consequentie dat we alleen dit leven hebben om te kiezen. Daarna staat alles vast. Een variant hierop is de visie dat we het beeld van God in ons dragen. Door onze keuzes en gedrag kunnen we dat beeld voeden, of negeren en ontkennen. De vraag hierbij is dan of het mogelijk is dat het beeld van God in ons op een bepaald moment verdwenen is, en, zijn we dan nog wel menselijk?

In de 2e plaats zijn er mensen die denken dat we een 2e of zelfs meer kansen krijgen. De grondslag van deze gedachte is dat uiteindelijk iedereen naar God terug zal keren (oftewel universalisme). Kerkvaders als Clemens van Alexandrië, Origens en Gregorius van Nyssa zouden dit geleerd hebben (referenties?). Ook iemand als Augustinus zou erkend hebben dat vele mensen dit geloofden. Zij vonden dat herstel en verzoening God eer brengt en eindeloze straf en kwelling niet. De vraag hierbij is, waar haalt Bell dit vandaan, hoe groot waren deze stromingen en wat is hun invloed? Ik heb niet zoveel kennis van de kerkhistorie, maar had ook hier weer graag wat meer achtergrond informatie gezien.

Na de verwijzing naar de kerkgeschiedenis, stel hij 2 verhalen tegenover elkaar:

  1. Het verhaal dat miljarden mensen de eeuwigheid doorbrengen in een zwart gat van eindeloos lijden. Naturlijk, zegt Bell, is dat geen goed verhaal (nee, duh, dat verhaal wil niemand horen).
  2. Het verhaal dat dat iedereen van Gods mooie wereld met elkaar mag genieten zonder schande of schaamte. Gerechtigheid wordt gedaan en alle misstanden worden rechtgezet. Dat is (natuurlijk!) een veel beter verhaal.
En dat ben ik helemaal met Rob Bell eens. Als het gaat om het beste, het mooiste, het meest gewenste verhaal, is dat natuurlijk het 2e! We willen allemaal dat iedereen het beste krijgt, en ik denk dat we daarop moeten hopen, anders worden we heel cynisch met elkaar. Maar, gaat dat ook gebeuren? Daar krijg ik geen duidelijk antwoord op.
Een heel bekend verhaal uit de Bijbel over de eeuwigheid, is Openbaring. Aan het eind zien we een nieuwe hemel en nieuwe aarde, waar vrede is, en geen tranen, moorden en vernietiging meer. In Openbaring 21 ziet Johannes een visioen van een stad die uit de hemel neerdalt. Opmerkelijk is dat in vers 25 staat dat de poorten nooit sluiten. Dat zou een aanwijzing kunnen zijn dat uiteindelijk iedereen de hemelse stad binnen mag komen. Maar, zoals iemand op een blog terecht opmerkte, poorten zijn er om te beschermen. Als de poorten open staan, is dat niet zodat iedereen maar binnen mag komen, maar omdat er geen vijanden meer zijn.
Dan maakt Bell een observatie die volgens mij heel belangrijk is voor hoe hij erin staat: “Will everybody be saved, or will some perish apart from God forever because of their choices? Those are questions, or more accurately, those are tensions we are free to leave fully intact. We don’t need to resolve them or answer them because we can’t, and so we simply respect them, creating space for the freedom that love requires.”
Bell merkt op dat God zegt: “Ik maak alle dingen nieuw. Dat doet Gods liefde. Het spreekt nieuwe woorden in de wereld en in ons. Bells terechte observatie hierbij is dat harde, snelle en definitieve verklaringen over hoe God de nieuwe wereld zal organiseren, ruimte moeten laten voor alle mogelijkheden. Oftewel, we moeten God niet teveel beperken.
De vraag “krijgt God wat God wil?” moet dan, volgens Rob Bell, plaatsmaken voor een betere vraag, nl. “Krijgen wij wat we willen?” Die vraag kunnen we volgens hem wel goed beantwoorden, en wel met “Ja”. Als we isolatie, wanhoop en het recht om onze eigen God te zijn, willen hebben, dan geeft God ons vol genade die optie. En als we licht, waarheid etc. willen, geeft God ons ook wat we willen.

Ik vraag me af of de vraag: “Krijgt God wat God wil”, wel relevant is, omdat deze vraag weer tot andere vragen leidt. Op zijn blog stelt schrijver/theoloog/professor Ben Witherington, dat als het antwoord op deze vraag “Ja” zou zijn, er gelijk nieuwe vragen opkomen, zoals: als God dan altijd krijgt wat Hij wil, waarom is het kwaad dan in de wereld gekomen, want dat wil God toch niet? En als God niet altijd krijgt wat Hij wil, hoe weten we dan zeker dat het aan het eind wel goed zal komen, en God wel zal krijgen wat Hij wil?

In feite zegt Rob Bell in dit hoofdstuk dat God inderdaad niet altijd krijgt wat Hij wil, als je “wil” vertaalt als “verlangen”. God wil namelijk dat alle mensen gered worden (1 Tim. 2:3-4).  En niet iedereen wil gered worden.

Wat mij betreft is wel duidelijk geworden dat Rob Bell geen universalist is, al zegt hij dat niet met zoveel woorden. Wat heel belangrijk is, is dat Gods verlangen dat iedereen uiteindelijk bij Hem zal zijn, ook ons verlangen is of wordt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s